woensdag 11 april 2012

Gezond eten

Was voor veel mensen de vastenperiode aanleiding om zich te matigen, bij mij was het precies andersom lijkt wel. Sinds de verjaardag van Zoon begin maart ben ik op een glijdende schaal naar beneden terecht gekomen. Ik volgde sinds 21 oktober vorig jaar het candidadieet, in de hoop op meer energie. Veel ME-patiënten hebben hier baat bij. Dat betekent: geen suiker, schimmels, gist, alcohol en koemelkproducten. Wat het me opleverde was de wetenschap dat ik inderdaad niet tegen koemelk kan, want mijn ontlasting werd normaal na het eten van geitenyoghurt en geitenkaas. Ook verdween de bijna chronische hoofdpijn. Maar ik kreeg niet meer energie. Helemaal niet. En dan wordt het moeilijk volhouden. Want hoewel alternatieven makkelijk beschikbaar zijn miste ik de mosterd, de blauwschimmelkaas en de champignons. Suiker miste ik gek genoeg niet echt. Eenmaal afgekickt, doet dat er niet meer toe. Totdat je het weer neemt. Eén hapje met de verjaardag van Zoon, en een dag later de restjes van de taart. En ook toen we op kraamvisite gingen bij vriendin I. Nou vooruit, doe nog maar wat. Je voelt het al aankomen: het beest was los...

En zo gebeurde het dat ik de afgelopen maand dagelijks weer suiker nam. Want begin je eenmaal dan is het moeilijk stoppen, zeker na 5 maanden compleet zonder. Meer! Meer! Gelukkig is suiker altijd en overal voorradig en werd het ook nog Pasen dus ik heb uitbundig genoten van alle chocolade-eitjes. Totdat ik afgelopen weekend mezelf in een soort suikerroes had gegeten en merkte dat alles in mijn lichaam jeukt. Mijn huid jeukt: hoofdhuid, de huid op mijn benen, armen. Eindeloos krabben maakt het alleen maar erger.

En ik wist: dit komt door de suiker. Zo lang zonder en nu weer wel gegeten en overal jeuk. En ik kwam in één maand tijd ook nog 3 kilo aan. Dat is de grens. Dus nu is het weer klaar. We doen weer gezond. Ik stap weer over op mijn suikervrije dieet. Ook blijf ik koemelkproducten mijden en alle 'enge' toevoegingen. Maar geen candidadieet meer. Voor mij gewoon een champignonnetje op zijn tijd, of een boterham met pindakaas. En ook niet meer alleen maar zuurdesembrood eten. Het kwam mijn neus uit.


Ik vind het wel jammer dat het zo liep. Vooraf las ik verhalen van ME-patiënten die binnen een paar weken echt veel meer energie kregen. Nu ga ik dan maar weer door met 'gewoon gezond eten'. Ik heb net al een bietensapje naar binnen gewerkt en bij de lunch stort ik me op een gezonde salade met raapstelen, linzen en wortel. Ik ga zó veel groenten en zó veel fruit eten dat ik het gemis om suiker wegspoel uit mijn lijf, hoop ik dan toch....