vrijdag 12 september 2014

Lekker & gezond

Dit blog wordt niet meer bijgewerkt. Ik ben een nieuw eetblog begonnen met recepten die ook lekker en gezond zijn maar daarbij ook vooral gluten-, suiker- en zuivelvrij.

Vanwege de vele reacties die ik ontving heb ik besloten mijn oude blog -dit blog dus - wel in de lucht te laten. Zo blijven de oude recepten toegankelijk. Ik heb daarom de naam nu aangepast naar Lekker & Gezond om verwarring met mijn nieuwe blog (Echt Eten, Puur Koken) te voorkomen.

Op Echt eten, Puur koken hoop ik mensen enthousiast te maken om hun eetbeperkingen te zien als uitdagingen. Ook als je geen suiker of gluten eet, kun je heerlijk eten!

Ik stel het zeer op prijs als je ook mijn nieuwe blog bezoekt en als je de link naar mijn nieuwe blog in je leeslijst aanpast of opneemt:


vrijdag 5 september 2014

Verhuizing

Deze site begon ik ooit onder de naam Spaarcentje kookt, als verlengstuk van mijn bespaarblog. Uitgangspunt was mensen enthousiast te maken zo veel mogelijk zelf te maken, zonder pakjes en zakjes. Alles zelf maken is veel goedkoper dan voorgesneden groenten in een pan te gooien met een kruidenmengsel vol met toegevoegde stoffen die je niet kunt uitspreken.

Hoewel dat principe bleef, veranderde ik na een tijd de naam in Echt Eten, Puur Koken. Dit dekte voor mij beter de lading. Het linkadres bleef echter ongewijzigd omdat ik opzag tegen de romslomp van een ander linkadres. Veel mensen hebben een link naar deze site op hun eigen blog staan en mischien zou ik wel in één klap onvindbaar zijn.

Nu zet ik toch de stap. Voortaan ben ik te vinden onder dezelfde naam maar op een ander adres:




Niet alleen het adres veranderd, ook de insteek. Die is weliswaar gezond eten maar nu meer gebaseerd op mijn eigen eetprincipes. Ik wilde altijd een eetblog maken met basirecepten voor iedereen, maar inmiddels is mijn eigen eetwijze helemaal niet meer de eetwijze van 'iedereen'. Ik eet suikervrij, glutenvrij, zoveel mogelijk zuivelvrij en wil me in de receptenontwikkeling ook daarop richten. Ook omdat ik denk dat daar best belangstelling voor is. Ik ga dus mijn oude recepten ombouwen de komende tijd en publiceren.

Het uitgangspunt blijft lekker en gezond eten. Ook als je alles in je mond mag stoppen, denk ik dat ik je wel kan verleiden e.e.a. uit te proberen.

Deze site blijft nog een tijdje in de lucht maar zal uiteindelijk verwijderd gaan worden. Kopieer dus je favoriete recepten nu het nog kan!

donderdag 4 september 2014

Kokosmeelwraps gevuld met gerookte zalm en ander lekkers

Het luistert allemaal niet zo nauw, de verhoudingen en ingrediënten in dit gerecht, lekker is het altijd! Ik maakte kokosmeelwraps en vulde dat met sla en gerookte zalm.

Nodig voor 2 personen:


  • 2 koksosmeelwraps (klikkerdeklik)
  • sla (ik had ijsbergsla en veldsla)
  • 2 el gemarineerde olijven 
  • 1 tomaat 
  • 2 el mayonaise (kun je zelf maken maar ik koop altijd glutenvrije suikervrije mayo, het wordt hier heel weinig gebruikt en als ik het zelf maak, krijg ik het niet zo snel op)
  • 1/4 komkommer
  • paar plakken gerookte zalm
  • verse basilicum (maar verse dille is ook een goed idee!)
  • peper
Bak de wraps (ik bak altijd iets meer, de wraps zijn uitstekend in te vriezen). Bak het heel langzaam op laag vuur, dan lukt het goed om een wrap ter grootte van een pannenkoek te maken en om te draaien. Doe niet te weinig beslag in de pan, hoe dunner de wrap, hoe sneller het breekt.




Tijdens het bakken heb je tijd voor de rest: snijd alles heel fijn (behalve de veldsla, die bewaar je voor later) en maak het af op smaak met wat peper. Laat de smaken even intrekken.



Leg een wrap op je bord en beleg met veldsla en daar bovenop het gesneden rauwkost/sla/zalmmengsel.

de oplettende lezer ziet  meteen dat hier de veldsla ontbreekt,
die was ik vergeten en ik heb a het maken van de foto
de sla er bij gedaan.... 

Rol op tot een eetbare vorm die je aanstaat. Wij aten er een kop pompoensoep bij  (naar dit recept maar dan zonder aardappelen), een heerlijke combinatie! De zon scheen overdadig dus we konden het buiten opeten, o joy!



Heb je geen wraps maar wel de rest in huis? Je kunt ook de bladeren van de ijsbergsla gebruiken als wrap.

dinsdag 2 september 2014

Moet eten gezellig zijn?

Sinds ik 'anders' eet (lees geen gluten maar ook geen andere granen of rijst, geen zuivel of bewerkte producten, maar vooral wel groenten en fruit met daarbij wat vlees/vis/ei/noten/zaden) staan mijn antennes nog scherper afgesteld. Want wat valt het me op dat in de media anders eten wordt aangevallen of belachelijk gemaakt.

Het paleodieet moet het daarbij vaak ontgelden en wordt omschreven als dieet dat onder meer vlees eten predikt. Buiten het feit dat dit enorm kort door de bocht is, wekt het woord prediken bepaalde suggesties. Bovendien zou het beter zijn als we dan toch het woord prediken gaan gebruiken, om te zeggen dat paleo meer groente en fruit eten predikt.

Natuurlijk is het moeilijk en onhandig als je mij te eten vraagt. Ik eet zó veel niet, maar ik eet ook heel veel wel! Bovendien ben ik niet de beroerdste en neem ik vaak gewoon zelf mijn eten mee, om een gastheer/vrouw niet te veel te belasten.

We eten allemaal al jaren een bammetje met kaas, drinken daar wat melk bij en scheppen 's avonds twee keer op van onze 'kip uit de wereldkeuken' klaargemaakt uit een zakje. Mensen klagen massaal dat ze moe zijn, zich futloos voelen en betalen veel voor ontspannende weekendjes weg of slikken slaappillen om maar aan voldoende nachtrust te komen. Steeds meer mensen zoeken het in anders leven en eten om dit op te lossen. En knappen daar echt van op.

In 'De correspondent' verscheen onlangs een artikel van voedseljournalist Merel Boers onder de aanhef: zeg eetprofeten, mag de maaltijd nog wel een beetje gezellig zijn? Ze gaat in op de steeds grotere hausse aan eetregels die mensen zichzelf opleggen. Natuurlijk heeft ze wel een punt. Ook ik ben zoekende en weet soms niet waar ik voorrang aan moet geven: mijn eigen gezondheid of het milieu. Soms word ook ik wel eens  moe van mezelf.  Maar de titel wekt een suggestie die ik vervelend vind. Is eten niet gezellig als je om gezondheidsredenen bepaalde zaken niet in je mond stopt? Kun je niet genieten van eten als er geen kaas of zuivel of eieren op het menu staan? Wat een onzin!

Eten is voor mij een continu proces van genieten, recepten bedenken, lekker samenzijn en gastvrijheid. Maar ook van werken aan mijn gezondheid en eten dat voedt in plaats van rooft. Dogma's zijn nooit goed want iedereen is anders en elk lichaam reageert anders op eten. Maar het is nu wel eenmaal zo dat eetprofeten niet alleen voorop lopen maar ook 'last hebben' van voortschrijdend inzicht. Dat is toch op zo veel gebieden het geval? Eerst was vet ongezond en nu weten we inmiddels meer over hoe vetten zich in het lichaam gedragen en is het niet meer per se ongezond, wat overigens niet wil zeggen dat je het dan maar onbeperkt in je mond moet stoppen. Het punt is: elk onderzoek op elk vakgebied maakt vorderingen? We weten nu veel meer van kanker dan voorheen en behandelen kankerpatiënten dus ook veel gerichter. Zo verandert ook het onderwijs, de inzichten hoe mensen leren, hoe ze werken...en dat geldt ook voor mensen die zich met voeding bezig houden. Die doen ontdekkingen en delen dat met de wereld.

Laten we toch ophouden met mensen belachelijk te maken of in een bepaald daglicht te stellen, alsof ze zeurkousen en meelopers zijn alleen omdat ze anders eten dan we gewend zijn. De meeste mensen die zoekende zijn op eetgebied, doen dat omdat ze klachten hebben. Beter worden is dan een zoektocht waarbij je met niet aflatende energie, nieuwsgierigheid en flexibiliteit zoekt naar wat voor jou werkt en niet werkt. Blijkbaar is dat niet gezellig. Nou ja, jammer dan.

Ik ben heus voor nuchterheid. Ik ben ook voor uitproberen en openstaan voor wat ik onder meer wel en vooral niet (meer) in mijn mond stop.  En dat laatste heeft me na jaren platliggen verder gebracht dan scepsis.

zaterdag 30 augustus 2014

Paleo

Na 2,5 maand paleo-eten weet ik eigenlijk niet meer beter. Dit eetpatroon past bij mij en bevalt goed. Wel merk ik dat ik er nog lang niet ben en dat dit toch ligt aan mijn zwakke momenten, zoals drang naar chocolade.

Het goede nieuws is dat ik voor het eerst van mijn  leven op vakantie ging en niet aankwam. Ik nam bijna alle dagen een glas wijn en at regelmatig een stukje chocola maar verder hield ik me goed aan de eetregels: puur en onbewerkt eten, vooral groenten en fruit met wat vis/vlees/noten en/of eieren.

Op vakantie kostte het me zelfs geen enkele moeite. Waar ik thuis nogal eens de neiging heb in de keuken te duiken voor experimenten met bakken, hield ik het op vakantie - buiten een taartje van kokosmeel - bij eenvoudig doch voedzaam. Veel groenten en fruit, vaak iets met avocado of kokosmelk en klaar.  Ook uit eten gaan was makkelijk, Kiezen met gezond verstand, een stuk gegrild vlees of vis is vrijwel overal wel te krijgen, met wat groenten en sla, dessert voorbij laten gaan en klaar.

Een ander voordeel van paleo eten is dat ik heel voorzichtig concludeer dat mijn immuunsysteem beter wordt. Dat is al jaren in de war,  ik ben zeker niet de enige ME-patiënt die elke virusje of verkoudheid oppakt. Werd dat al stukken beter sinds ik niet meer werk en minder wordt blootgesteld aan virussen, tot nu tot nu toe was wel elk verkouden gezinslid goed voor een reactie van mij. En dan niet één week verkouden, nee meteen weken achter elkaar.

Teruggekomen van vakantie bleek S. een hardnekkige kou te hebben opgelopen en ik liep al weer met samengeknepen billen rond - nu ben ik weer aan de beurt - maar constateerde na een week dat mijn neus niet droop, mijn keel niet pijn deed en dat ik nog gewoon functioneerde. Dat is een enorme vooruitgang! Zou het dan toch?

Wat energie betreft weet ik het niet zo goed. Ik merk zeker dat ik sneller herstel van inspanning. Aan de andere kant veroorzaakt het voortdurend opschuiven van grenzen ook het oplopen tegen de grenzen. Als je hem niet opzoekt, weet je niet waar de grens ligt. Dus had ik afgelopen week een flinke energiedip door wat zelfoverschatting van wat allemaal kon en moest. Maar ook dat drijft wel weer over.

Cruciaal blijft vooruit denken en plannen. Ik moet echt elke paar dagen even de keuken in duiken en vooruit bakken/braden/mixen. Ik maak regelmatig als ontbijt:

  • deze bananenpannenkoekjes liefst gecombineerd met 'kwark' van avocado/roodfruit/en een scheutje kokosmelk. Lekker en heel vullend!
  • smoothies op basis van kokosmelk en avocado. Bijvoorbeeld met spinazie of biet
  • of gewoon wat gemengd fruit en een gekookt eitje
Lunch is tegenwoordig bijna altijd of restjes avondeten (ik kook ruimere porties zodat er meestal wel overblijft) of soep. Avondeten gebeurt altijd aan de hand van een weekmenu. Doe ik dat niet dan eet ik te weinig vis of kip en te vaak rood vlees merk ik.  Wel schuif ik vaak met de dagen als dat beter uitkomt.
Maar dat deed ik altijd al.

Mijn behoeften veranderen merk ik. In het begin was ik erg aan het vervangen. Als het gezin pasta at met vlees en groenten dan at ik dat met pasta van courgetteslierten of bataat.Hoewel ik dat heus nog regelmatig eet, komt nu net zo vaak voor dat ik alleen de groenten met het vlees of de vis of vleesvervanger (tofu of tempeh) eet. Ik eet minder kokosmeel en amandelbaksels, al maak ik het wel wekelijks want de mannen nemen dit mee als tussendoortjes naar school en werk.

De rest van het gezin eet lustig mee met mij. Ook al bied ik altijd rijst of pasta aan, soms hoeft dat niet eens. Zo kwam kind er laatst pas aan het eind van de maaltijd achter dat hij een omelet met kip en groenten naar binnen had gewerkt zonder rijst en daar ook niet bij stil had gestaan.

De laatste tijd ben ik bezig geweest me te oriënteren op het paleo AutoImmuunProtocol. Ik bespeur wel vooruitgang maar heb ook nog steeds darmklachten. Maar ik kwam tot de conclusie dat ik te snel te veel wil en dat ik dan eerst maar eens nog strikter de gewone eetregels moet volgen. Te vaak aan de ene kant een stuk chocola naar binnen werken of een beetje kaas (andere zuivel gebruik ik niet) als smaakmaker door het eten gooien en aan de andere kant mopperen dat het niet snel genoeg gaat is natuurlijk niet slim (zeker niet voor iemand die lactose-intolerant is). Voordat ik mezelf ook de eieren, nachtschadeplanten en noten (en nog wat zaken) ga ontzeggen eerst maar eens mezelf en mijn lichaam de tijd gunnen. En stoppen met het kinderachtige op een randje balanceren van 'als ik zoveel kaas eet gaat het net goed'.

Zo dus, tot zover mijn paleo-update!


dinsdag 8 juli 2014

Spam

Woordverificatie staat weer aan, met dank aan die enorm vervelende spammers die menen dat het leuk is onzinberichten achter te laten.

vrijdag 4 juli 2014

30 dagen paleo: terugblik en nu?

De maand juni gebruikte ik om te onderzoeken of paleo eten geschikt is voor mij. In mijn niet aflatende zoektocht naar meer energie en minder klachten deed ik al veel de afgelopen jaren, niet alleen op het gebied van eten maar ook op het gebied van ME-behandelingen. Omdat ik sinds september glutenvrij eet en merkte dat ik daardoor minder fysieke klachten kreeg maar niet meer energie, besloot ik een stap verder te gaan en 30 dagen paleo uit te proberen.

Die 30 dagen vlogen om. Ik had in het begin best veel moeite met planning. De extra hoeveelheid groente die ik op deze manier at, zorgde ervoor dat ik moest wennen en uitzoeken welke hoeveelheid eten voor mij verzadigend werkt. De eerste week plande ik veel te veel in en kocht ik te veel, de tweede week greep ik soms mis. Maar eigenlijk zit ik sindsdien in een goed ritme.

Nu de grote vraag: bracht dit eetpatroon mij meer energie? Is het realistisch op zo'n korte termijn resultaten te verwachten. Misschien niet, maar die resultaten waren er wel! Als ik terugkijk op de afgelopen maand, deed ik veel, héél veel. Veel meer dan ik gewend ben. En ik ben niet zoveel gewend. Sterker nog: ik ging deze week naar het afscheidsfeest van mijn kind, die groep 8 nu achter zich laat. Ik was daar tot half 12 in de avond. Natuurlijk was ik daarna moe, dat ben ik nog steeds, maar niet een-dit-komt-nooit-meer-goed-moe. En bovendien: de avond zelf ging prima, terwijl ik grote delen van de avond moest staan. Na jaren bankliggen raakt dit me diep. Een grote belangrijke gebeurtenis voor mijn kind en ik hoefde niet verstek te laten gaan (wat in 8 jaar lagere school wel heel veel is gebeurd).

Buiten dat: ik at heerlijk en viel 5 kilo af. Ook natuurlijk een geweldige motivatie om door te gaan. Ik mis niets, helemaal niets. Af en toe stop ik wel een stukje chocola in mijn mond en vorig weekend bakte ik een paleoproof chocoladetaart om een feestelijk bezoek nog feestelijker te maken. Maar de hang naar slecht eten of zoet eten is weg. Ik ontbijt over het algemeen met smoothies of eieren, in de middag is het vaak soep of gegrilde groenten/salade en in de avond vis of vlees met veel groenten of alleen groenten in diverse bereidingsvormen.

Ben ik meer vlees gaan eten? Nee niet echt. Wel meer vis dan voorheen (ik ben minder vlees en meer vis gaan eten) en meer bakbanaan. Dat was echt de ontdekking van afgelopen maand. Veel vegetarische gerechten krijgen daar een wat mij betreft prettige bite door.  Voor paniek/geen tijd om iets voor te bereiden is er de vriezer met kokosmeelmuffins en op smoothies met avocado erdoor doe ik het uren en ook is dit handig als de lunch elders is en ik twijfel of er iets voor mij bij is. Jampotje vullen met een smoothie, handje noten en nog wat fruit mee en klaar.

Dus ja, ik ga voor de verlenging. Ik ben helemaal om. Het gezin is half om. M. vindt alles lekker wat ik hem voor zet - al jaren - dus die doet inmiddels voor 75% met mij mee. Kind niet, die is nog erg gesteld op zijn boterhammen overdag maar de avond maaltijden (waarbij ik wel vaak ook rijst/aardappelen aanbied aan hem) worden redelijk naar binnen gewerkt, ook als de maaltijd geheel paleo is (waarbij er dan wel iets van bataat zit).

Doorgaan dus. Ik ben zo blij dat ik deze stap heb genomen. Vreemd genoeg zat ik er al twee jaar tegenaan te hikken. Ik voorzag allerlei gedoe. Maar de angst om de angst was weer eens groter dan het leven zelf.

dinsdag 24 juni 2014

30 dagen paleo: de derde week

Tijd voor een update! Volgende week woensdag zitten de 30 dagen erop, de tijd vliegt. Hoe gaat het? Wat eten betreft: super. Ik eet heerlijk. Paleo nodigt uit tot heerlijk experimenteren. We eten beduidend meer vis, gevogelte en vooral groenten dan voorheen en dat bevalt goed. Voor morgen staan er garnalen op het menu, iets wat voorheen absoluut niet in mijn routine zat. Ik ben duidelijk meer dan eerst bereid om eten uit te proberen.

Que energie - waar het me allemaal om te doen is - voel ik me op dit moment niet zo goed. Ik word verschrikkelijk moe wakker, sterker nog, ik heb uren nodig om op te starten. Iets wat ik wel herken (je bent niet voor niets ME-patiënt) maar het is erger dan normaal, lijkt wel. Ik heb in de avond vreemd genoeg juist meer energie (iets wat ik totaal niet herken) en daardoor lukt inslapen minder goed.

Omdat ik twee weken geleden een klein ingreep aan voet en been onderging, kon ik geen normale schoenen aan en was wandelen niet mogelijk. Iets wat ik wel een paar keer per week probeer te doen doen, in het kader van de revalidatie. Misschien dat dit ook de reden is dat ik nu in de avond energie over heb en niet goed kan slapen.

De moeheid voelt vooral mentaal, mijn hoofd is zwaar en wattig. Ik heb ook al twee weken een licht ontstoken linkeroog. Er gebeurt dus wel van alles. Nu is het in deze periode ook erg druk voor mij, en misschien zelfs drukker dan ik kan händelen. Mijn lichaam kan dat misschien wel aan, maar mijn hoofd niet (voor de onwetende lezer: ME zorgt ervoor dat prikkels moeizaam verwerkt worden, het zenuwstelsel werkt niet naar behoren). Dat kan ook de extra moeheid verklaren.

Natuurlijk laat ik me hierdoor niet ontmoedigen, Ik vind het eten tot nu toe veel te lekker en gevarieerd om zo maar op te geven. Bovendien is de score qua afvallen nu inmiddels 4 kilo en dat motiveert ook! Ik wil graag een gezonder gewicht en afvallen gaat bij mij normaal heel moeizaam, ondanks dat ik al jaren suikervrij eet. Dan ga je toch lekker sporten, hoor ik je denken, maar dat is gezien mijn aandoening niet zomaar een optie. Voorzichtig bewegen binnen de grenzen die er zijn: ja. Actief sporten om af te vallen: nee. Dat ik tegenwoordig een paar keer per week in een rustig tempo kan wandelen is al een enorme sprong voorwaarts.

Grote verrassing voor mij is dat mijn vriend veel mee paleo mee-eet dan ik vooraf had verwacht. Eigenlijk vind hij alles wel lekker wat ik hem voorzet. Ik geef hem tot nu toe vooraf telkens de keus: 'wil je rijst/pasta/aardappel erbij of doe je met mij mee' en steeds vaker kiest hij voor paleo.

Ik raak er wel steeds meer van overtuigd dat 'paleo het wel is' voor mij. Wat ik erover lees op internet, in boeken, blogs motiveert me enorm. Ik ga dus gewoon lekker door. Om mezelf extra te motiveren en het leven wat te vergemakkelijken schafte ik dit apparaat aan:

afb. van www omdat ik nu even te lui ben zelf een foto te maken

Een geweldig apparaat en het neemt minder ruimte in dat ik vooraf had gedacht. Ik kan er groenten in spiraalvorm mee snijden. Dus als de mannen bijvoorbeeld pasta eten dan is mijn pasta gemaakt van courgette of bataat. Lekker! Ik had al een paar maanden een kleine variant hiervan (de spirelli) maar daar kan je eigenlijk alleen maar courgette mee snijden. Bovendien vond ik hem moeilijk schoon te maken en haalde ik een paar keer mijn hand open tijden het schaven. Deze grotere spiralizer is handiger in gebruik, kan meerdere soorten groenten aan en is makkelijke schoon te maken. Ik ben er erg blij mee en heb hem tot nu toe bijna dagelijks gebruikt.

Tot zover de update! Volgende week de finale van 30 dagen paleo, en dan?

donderdag 19 juni 2014

30 dagen paleo: de tweede week

Omdat ik al halverwege de derde week ben, is het natuurlijk hoog tijd voor een terugblik op de tweede week van mijn paleo avontuur.

Het gaat goehoed! Ik heb beduidend meer energie, ben 3,5 kilo afgevallen, eet heerlijk, mis niets en heb wat meer grip op de planning. Ook is het wat rustiger in mijn hoofd. De eerste week was ik heel erg bezig met 'wat hoort' en 'hoe het moet', nu kan ik dat wat meer naast me neer leggen en neem ik de rust om te kijken hoe mijn lichaam reageert op verschillende voedingsmiddelen.

Was de eerste week het ontbijt een pijnpunt, nu niet meer. Ik eet nu eigenlijk al een paar dagen achter elkaar smoothies. Als ik een smoothie met avocado of kokosmelk maak, dan vult dat de hele ochtend. Is het wat magerder met bijvoorbeeld spinazie of biet en vruchtensap dan neem ik er een gekookt eitje bij.

Tussendoortjes verdwijnen eigenlijk uit beeld. Ik heb gewoon geen honger of trek. Wel nam ik gisteravond wat pure chocolade, maar dat was omdat er onverwacht iemand op de stoep stond en die had dringend chocolade nodig, vond ik. Maar die reep heb ik trouwens al 3 weken in huis. Dat is ongehoord mensen!

Ik bakte heerlijk lekkers, zo maakte ik gisteren deze kokosmeel-vanillekoeken, echt een aanrader. De structuur doet wat denken aan eierkoeken maar het is veel lekkerder. Ik maakte kleine koeken, besmeerde die met suikervrije jam en klapte dat dubbel. Zo kreeg kind dat als tussendoortje mee naar school.

Ook probeerde ik wat andere recepten uit. Deze ovenschotel met kip, bataat en spinazie houden we erin en staat voor volgende week weer op het menu.  En deze spinaziesoufflé is ook een aanrader! Gisteren maakte ik een heerlijke quiche met rode kool en bataat en een bodem van kokosmeel. Ik heb al wel een mooi plaatje, maar het recept moet nog worden uitgewerkt....


Conclusie: razend enthousiast! Vooral de toename in energie is natuurlijk zéér welkom, daar is het me allemaal om te doen. Ik ben deze week weer begonnen met revalidatie-oefeningen onder leiding van een fysiotherapeut en ik hoop natuurlijk dat het dit keer wel lukt om mijn lichaam weer aan de praat te krijgen.
Een voordeel van mijn situatie nu is overigens dat ik als 'contact gestoorde bijna ex-ME-patiënt' altijd thuis kan eten en nooit eten hoeft mee te nemen naar het werk of zo. Buiten dat ene stranduitje, heb ik op dat gebied nog geen uitdaging gehad. Binnenkort ga ik op bezoek bij wat bekenden, dus dat vraagt wel wat nadenken vooraf.